top of page

Typologia wsparcia

"W latach 70. XX wieku powstał termin wsparcia społecznego. Od tego czasu badacze starali się go zdefiniować. Pomimo to nadal brak jest jego jednoznacznej definicji.

Zofia Jaworowska-Obój i Barbara Skuza określają wsparcie społeczne jako pomoc dostępną dla człowieka kiedy znajduje się on w trudnych, stresowych sytuacjach. Natomiast Peter Franks, ujmuje wsparcie społeczne w kategoriach pewnego układu społecznych relacji, jak i więzi, które pozytywnie oddziałują w sposób bezpośredni lub pośredni na danego człowieka. Jednocześnie autor ten wskazuje, że wsparcie zakłada istnienie relacji między ludźmi pozwalającej osobie wspomaganej zauważyć i odczuć, że ma koło siebie osoby, na które może liczyć[1].

Ze względu na fakt, że badania nad wsparciem posługują się wieloma konceptualizacjami wspa­rcia społecznego, to pojawiają się w nich liczne rozróżnienia i klasyfikacje działań wspierających. Wśród nich wyróżnić można na przykład[2]:

- wsparcie emocjonalne (jego istotą jest okazywanie w sposób zarówno werbalny, jak i niewerbalny zrozumienia, współczucia, a także wsparcia ludziom w sytuacji ich kryzysu emocjonalnego);

- wsparcie informacyjne (polega m.in. na udzielaniu rad i przekazywaniu innych informacji pomocnych w rozwiązywaniu problemów życiowych jednostki);

- wsparcie materialne (można przyjąć, że jego istotą jest dostarczanie osobie potrzebującej różnego rodzaju przydatnych jej rzeczy, tj. pieniędzy, wyposażenia; takie postępowanie może mieć na celu stworzenie danej osobie możliwości do podejmowania czynności sprzyjających jej rozwojowi);

- wsparcie instrumentalne zwane także wsparciem przez świadczenie usług (polega na pomaganiu osobie potrzebującej poprzez wykonywanie dodatkowych czynności codziennych, tj. prac domowych, czynności poza domem; taki rodzaj wsparcia może być dodatkową stymulacją rozwoju i aktywności);

- wsparcie wartościujące (polega m.in. na okazywaniu uczucia uznania, akceptacji i potwierdzeniu znaczenia oraz wartości jednostki dla życia społecznego);[3]

- wsparcie duchowe (stanowi niesamowicie istotny element spirali życzliwości, jaką powinien być otoczony człowiek)[4]."


Zacytowano fragment artykułu dr Izabeli Pietrowskiej.

Pietrowska I. (2017). Nauczyciel akademicki w procesie wsparcia studentów z dysleksją. W: I. Błaszczak (red.), Nauczyciel i uczeń w procesie edukacji dorosłych. Tradycje i wymogi współczesności. Warszawa. (s. 283-298). Zakład Filozofii SGGW.


Bibliografia:

[1] L. Płaszewska-Żywko, M. KózkaModele opieki pielęgniarskiej nad chorym dorosłym, Podręcznik dla studiów medycznych, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2010, s. 45.

[2] A. Kacperczyk, Wsparcie społeczne w instytucjach opieki paliatywnej i hospicyjnej, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego,  Łódź 2006, s. 20.

[3] L. Płaszewska-Żywko, M. KózkaModele…, op. cit., s. 47.

[4] D. Włodarczyk, Wsparcie społeczne a radzenie sobie ze stresem u chorych po zawale serca, (w:) „Przegląd Psychologiczny”, 1999, 4, s. 95-113."



Comments


Commenting has been turned off.
bottom of page